Vlaamse klinisch psychologen allerminst opgezet met terugbetalingsvoorstel De Block

18-05-2018

Minister Maggie De Block kondigde vandaag de terugbetaling aan van klinisch psychologen. Wat een historisch moment leek te zijn, bleek al snel een enorme ontgoocheling te zijn. De VVKP, de NL sector klinische psychologie binnen de BFP reageerde alvast bijzonder kritisch. 

Persbericht van de Vlaamse Vereniging van Klinisch Psychologen en de Vlaamse regionale psychologenkringen

 

Psychologen vrezen dat terugbetaling maat voor niets zal zijn.   

Al 20 jaar kijken de psychologen en hun cliënten uit naar een tussenkomst van de overheid voor psychologische begeleiding. Vandaag kondigde Maggie De Block de langverwachte terugbetaling aan. Een historisch moment, aldus de minister, maar de psychologen zullen de kelk alvast aan hen laten voorbijgaan. “Dit eenzijdig voorstel is niet realistisch, psychologen op het terrein zullen hier niet op intekenen,” aldus Koen Lowet, gedelegeerd bestuurder Vlaamse Vereniging van Klinisch Psychologen.

 

Vanmiddag keurt de ministerraad een voorstel van Maggie De Block, federaal minister van volksgezondheid, goed wat voor het eerst voorziet in een terugbetaling van psychologische interventies. Het voorstel houdt in dat 4 tot max. 8 sessies bij de psycholoog terugbetaald zouden worden op voorwaarde dat de patiënt behoort tot de juiste doelgroep en verwezen wordt door een huisarts of psychiater. Het remgeld voor de patiënt bedraagt 11 €, het tarief bij de psycholoog zal 45 € bedragen. Het idee is zonder meer historisch te noemen. Voor het eerst overweegt een regering om eindelijk psychologische zorg terug te betalen. De manier waarop roept echter heel wat vragen op. 

 

De psychologen zelf zijn echter allerminst opgezet met het voorstel. “Wat een historisch moment had kunnen zijn voor onze samenleving, gaat helaas verloren. Omwille van de beperktheid in budget en politieke compromissen, wordt er een voorstel uitgewerkt wat niet realistisch is voor de sector,” reageert Lowet teleurgesteld. 

 

Er zijn 3 grote pijnpunten in het voorstel. Vooreerst de tarieven waar de psychologen aan moeten werken. “Het voorstel houdt in dat psychologen aan een vast tarief moeten werken van 45 €. Vandaag de dag werken we aan een tarief van 60 – 65€. Men vraagt ons dus eigenlijk om in te leveren, terwijl het huidige tarief nu al niet levensvatbaar is. Dit maakt dat vele collega’s deeltijds werken in de praktijken en dat de capaciteit aldaar onderbenut blijft. We willen onze praktijken net kunnen ontwikkelen zodat we de lange wachtlijsten in de sector kunnen wegwerken. Met deze voorwaarden verwachten we dat de collega’s massaal zullen weigeren om in te tekenen en dat dit voorstel dus een maat voor niets is,” stelt Lowet. 

 

Een ander pijnpunt is de verplichte doorverwijzing door de huisarts of psychiater. Lowet vindt dit bijzonder merkwaardig: “Niemand is daar vragende partij voor, noch de huisartsen zelf, noch wij of de patiënten. De drempel naar een psycholoog  is zo hoog, dat slechts 5 % van de mensen met psychische klachten uiteindelijk bij een psycholoog terecht komt. Het heeft dan geen zin om nog een extra drempel in te bouwen. Bovendien moet ook die consultatie terugbetaald worden, dus erg kostenefficiënt is dat ook niet,” aldus Lowet.

 

Tot slot is er nog de manier hoe er terugbetaald zal worden. “Het idee is om de middelen toe te kennen aan een ziekenhuis binnen een GGZ – netwerk. Dat ziekenhuis moet dan contracten afsluiten met individuele klinisch psychologen in het veld,” legt Lowet uit: “maar in de GGZ hervorming proberen we net al jaren de positie van het ziekenhuis af te bouwen en het zwaartepunt over te hevelen naar de eerstelijnszorg. Het is dan ook bijzonder vreemd om het ziekenhuis nu een centrale rol te laten spelen in de eerstelijnszorg.”

 

 

 

 
Deel dit bericht
Deel dit bericht